magazine / maart 2012

Blijvend bijdragen aan de wereld

© Brechje Tromp

Zorgen voor de wereld betekent vooruitdenken. Als je wilt blijven bijdragen aan een betere toekomst, ook wanneer je er zelf niet meer bent, kun je Greenpeace laten opnemen in je testament. Twee mensen vertellen waarom zij deze keuze maakten.

‘Alles voor de oerbossen'

Eind vorig jaar werd ze vijftig. Een goed moment om na te denken over later. ‘Ik heb geen kinderen en mijn partner kan prima voor zichzelf zorgen’, zegt Chantal Diepenheim Duursma. ‘Daarom heb ik Greenpeace nu als erfgenaam aangewezen van vrijwel al mijn bezittingen, op wat familiestukken na. En mijn partner kan hier natuurlijk zo lang blijven wonen als hij wil, mocht ik onverhoopt eerder overlijden.'

‘Greenpeace zet zich in voor het milieu op een manier die me aanspreekt. Zichtbaar, effectief. En in ontwikkeling. Greenpeace wordt steeds meer een serieuze gesprekspartner van de industrie en dat vind ik een constructieve manier om iets te bereiken. Het is prima om je daarbij te richten op producenten van A-merken. Maar wat ik mis, is de bewustwording van ons eigen consumentengedrag. Wíj bepalen toch wat en hoeveel we kopen. Dat ontbreekt nu nog te veel in het milieudebat.’

'Wat ik mis, is de bewustwording van ons eigen consumentengedrag'

Haar interim-management- en adviesbureau Down to Earth BV richt zich al elf jaar op het verduurzamen van de industrie. ‘Niet omdat het hot is, maar omdat duurzaam ondernemen niets anders is dan gezond zaken doen: het gaat om effectiviteit en efficiëntie, om de gezondheid van je bedrijf én je omgeving op de lange termijn.'

Terug naar het testament. ‘De stap naar een notaris is voor niemand een hobby’, denkt Chantal. ‘Vooral omdat de meter meteen begint te tikken. Het is slim om vóór je eerste bezoek even wat notaristarieven te vergelijken en je in te lezen. Dat scheelt. Ik heb zelf laten opnemen dat mijn geld bij voorkeur naar campagnes voor oerbossen gaat. Daar heb ik nu eenmaal het meeste mee.'

‘Een gebaartje van opa'

Een ‘schrale calvinist’, noemt Anton Moll van Charente (73) zichzelf lachend. ‘Bij koud weer een dikke trui aan. En zo vaak mogelijk de fiets pakken. Dat type.’ Sinds 1991 is hij donateur van Greenpeace. In 2006 liet hij een jaarlijkse schenking van € 1.250,- vastleggen in een notariële akte. En kort daarna nam hij Greenpeace in zijn testament op. ‘Jullie krijgen 10 procent van mijn aandelenpakket. Dat heeft natuurlijk klappen gehad, maar hopelijk levert het straks nog wat op.'

‘Jullie zijn de grootste milieuorganisatie en jullie dóen tenminste wat’, antwoordt de gepensioneerde arts op de vraag waarom hij juist Greenpeace steunt. ‘Ik geloof in acties, rámmen. Als jullie daarmee ophouden, dan stop ik met jullie.

Ben je geïnspireerd door deze verhalen en wil je zelf nadenken over het opnemen van Greenpeace in je testament? Lees dan onze mooie brochure ‘Nalaten aan Greenpeace’. Hierin vertellen we je wat er komt kijken bij het opstellen van een testament en hoe Greenpeace omgaat met nalatenschappen. Je kunt de brochure hier direct aanvragen of een mail sturen aan ehageman@greenpeace.nl. Spreek je liever iemand of wil je meer informatie? Ellis Hageman beantwoordt je vragen met plezier. Je kunt haar bellen op 020 524 9590.

De laatste tijd volg ik niet meer zo precies wat jullie doen, maar ik vertrouw erop dat het goed gaat. Daarom zorg ik voor continuïteit in mijn steun.'

Optimistisch is Anton niet. ‘Binnen honderd jaar gaat het mis’, voorspelt hij. ‘Er ontstaat nu wat besef van de gevaren die onze aarde bedreigen, mede dankzij Greenpeace. Maar het is te laat. Ik heb een huisje in Noorwegen gekocht, waar ik naartoe kan als de boel hier onder water komt te staan, maar uiteindelijk...’ Hij schudt gedecideerd zijn hoofd.

Zijn schenkingen aan Greenpeace ziet hij als ‘een stukje aflaat’. ‘Ik wil me niet medeverantwoordelijk voelen voor het feit dat het fout gaat met de wereld. Ik vind het al lullig genoeg dat ik af en toe de auto pak. Van mijn geld kunnen jullie geen schip in de vaart houden, maar ik hoop dat mijn kleinkinderen zullen zeggen: “Opa heeft een gebaartje gemaakt.”