magazine / juni 2014

Achter de lens

©Bas Beentjes

U ziet ze vaak voorbij komen, spectaculaire, ontroerende of gewoon hele mooie foto’s van onze actievoerders of van de gekwetste natuur waarvoor zij aandacht vragen. Wij laten u graag de mensen áchter die beelden zien: onze fotografen. Hun verhalen zijn soms spannend en altijd betrokken. Zij zijn net zo begaan met het milieu als de mensen voor hun lens. 

Bas Beentjes fotografeerde in 2001 een actie bij het schip de Saga Tide dat hout uit het bedreigde Great Bear Rainforest vervoerde. Jarenlang probeerde Greenpeace dit Canadese oerbos te beschermen tegen plundering door hout-kappers. De foto die Bas koos, is een symbool geworden van de vastberadenheid waarmee duizenden mensen zich met hart en ziel en met lijf en leden inzetten voor de bescherming van dit unieke bosgebied.

26 februari 2001 – de haven van Vlissingen

‘Het bezetten van de ankerketting begon ‘s nachts, toen de Saga Tide de haven van Vlissingen wilde binnenvaren. Er stond een harde wind met veel regen en de eerste klimmers aan de ketting gingen diverse keren kopje onder in de hoge golven. Ik had al veel respect voor ze, maar dat werd die nacht alleen maar meer. Vanuit mijn rubberboot probeerde ik foto’s te maken. Maar het was pikdonker en het enige licht kwam van mijn flitser, die het door de regen en golven al snel opgaf. De volgende dag verving Mannes Ubels de verkleumde klimmers, maar verder gebeurde er niets. Ik had nog steeds niet dé foto gemaakt en daar werd ik behoorlijk gespannen van. Toen kwam het bevel van de eerste stuurman van de Saga Tide: de bemanning rolde de brandspuit uit en mikte vol op Mannes. In dat ene moment kwamen alle elementen samen. Dat is een gevoel dat iedere fotograaf kent: het gevoel waarop het ‘klikt’, letterlijk en figuurlijk. Het leverde deze foto op die de wereld overging. Wat me het meest bijbleef, is de glimlach op het gezicht van Mannes die het geweld van de waterstraal onderging met de voor hem typische kalmte en droge humor. “Het weer was heel anders dan de nacht ervoor en ik had het erg warm in mijn pak. Die waterstraal koelde me een beetje af,” vertelde hij achteraf. Twaalf jaar later – toen hij een van de Arctic 30 was – zou deze instelling hem in een Russische cel goed van pas komen.’