magazine / maart 2018

De jeugd van tegenwoordig

©Chad Zuber/Shutterstock

De Verenigde Staten aanklagen omdat ze klimaatverandering versnellen? Een kleine groep jongeren doet het gewoon. Jamie Margolin is een van de aanklagers in de zaak Youth vs. Government: ‘Mijn toekomst hangt aan een zijden draadje. De planeet redden? Ik denk gewoon aan mezelf.’

Ze is pas 16 jaar oud, maar Jamie Margolin loopt voorop in de beweging voor milieubescherming en verdediging van de mensenrechten. Of het nu gaat om lobbyen bij bedrijven of het organiseren van scholierenacties, Jamie doet het allemaal. Vorig jaar sloot ze zich aan bij de baanbrekende zaak voor het recht op een gezond klimaat voor toekomstige generaties.

JE REGERING AANKLAGEN IS EEN GEDURFD PLAN. WAAROM WILDE JE DAARAAN MEEDOEN

‘In de grondwet staat dat we allemaal het recht hebben op leven, vrijheid en het nastreven van geluk. Maar je kunt geen geluk nastreven als je planeet niet leefbaar is. Bij mij op school hoor ik activisten vaak roepen “Red het milieu, red de aarde!” De realiteit is dat de aarde al meerdere malen grote veranderingen heeft doorgemaakt en nog steeds bestaat. Ook als we een nucleaire winter meemaken, alle fossiele brandstoffen opbranden en elke boom kappen, overleeft de aarde het wel. Maar wij niet.’

WAT EISEN JULLIE PRECIES?

‘Volgens wetenschappers moeten we tegen het eind van deze eeuw de hoeveelheid kooldioxide in de atmosfeer beperken tot wel 350 parts per million (ppm). We zitten nu al op 410 ppm. Hoe langer we wachten, hoe moeilijker en duurder het wordt om gevaarlijke opwarming te voorkomen. Wij willen dat de ppm elk jaar met 10 procent omlaag gaat. Hoe precies, dat leggen we tot op de letter uit, zodat er geen enkel excuus is om ons af te schrijven als een stel activisten die maar wat roepen.’

JONGEREN MAKEN ZICH VOLGENS DIVERSE  STUDIES MEER ZORGEN OVER KLIMAAT- VERANDERING DAN OUDEREN. WAAROM?

‘Ik zit op de middelbare school en daar wordt elke scholier continu gevraagd om plannen te maken voor de toekomst: “Wat wil je later worden? Welke vakken kies je? Naar  welke universiteit ga je?” Het lastige is dat wij onze toekomst niet kunnen plannen. Wij hebben geen enkele grip op de natuurrampen en klimaatchaos waarmee we geconfronteerd worden. Mijn regering kent de oorzaken en gevolgen van klimaatverandering al jaren, toch verergert ze die alleen maar, zeker sinds de komst van president Trump. Klimaatverandering wordt nu gewoon ontkend.  De beruchte uitspraak van Trump dat klimaatverandering een hoax is, doet echt pijn.’

ALS JULLIE DEZE ZAAK WINNEN, ZIJN DE JURIDISCHE EN POLITIEKE GEVOLGEN ENORM. WAT ZOU HET VOOR JOU PERSOONLIJK BETEKENEN?

‘Het klinkt nogal melodramatisch, maar het zou betekenen dat mijn bestaansrecht eindelijk erkend wordt. We hebben het recht om ons geen zorgen te hoeven maken over orkanen of bosbranden die onze huizen vernietigen en of de lucht die we inademen wel of niet dodelijk is. Het winnen van deze rechtszaak is de eerste stap naar een betere toekomst.’

VORIG JAAR ZIJN HELE EILANDEN IN PUIN GELEGD EN DE BOSBRANDEN KWAMEN GEVAARLIJK DICHT BIJ JOUW HUIS. HOE GING JE DAARMEE OM?

‘Ik vond het doodeng. Dat ademen pijn doet en je geen hand voor ogen kunt zien, is afschuwelijk. Het is niet eerlijk tegenover mijn generatie én de slachtoffers zoals in Puerto Rico, om de oorzaak van al dat natuurgeweld niet te erkennen. Iedereen weet inmiddels dat klimaatverandering orkanen versterkt en de bossen uitdroogt.’

JE ZIT OP DE MIDDELBARE SCHOOL. BENT AANKLAGER IN DEZE RECHTSZAAK EN HEBT JE EIGEN ORGANISATIE. HOE MAAK JE TIJD VOOR ALLES?

‘Ik sta ’s ochtends om half zes op om mijn huiswerk te maken. In de pauzes en na schooltijd ben ik alleen maar aan het bellen of ga ik naar afspraken en bijeenkomsten. Met mijn organisatie Zero Hour werken we aan een positieve revolutie en dat geeft me enorm veel energie. Overal slaan middelbare scholieren alarm en presenteren concrete oplossingen aan onze vertegenwoordigers. Dat moet iedereen toch laten inzien hoe urgent de klimaatcrisis is.’

WORD JIJ, ALS JONGERE MET EEN VOLWASSEN BOODSCHAP, WELEENS ONDERSCHAT?

‘Ik ben jong, een meisje en ook nog latina. Dat zijn geen pre’s. Bij een hoorzitting met olielobbyisten die klimaatverandering bagatelliseerden als non-issue, werd me dat nog eens zeer duidelijk gemaakt. Na afloop werd ik voortdurend “lieverd” genoemd en kreeg ik neerbuigende klopjes op mijn schouders. Het feit dat ik een jong, getint meisje ben, betekende voor hen dat ik geen gelijke behandeling waard was.’

WAT ZOU JE ZEGGEN TEGEN MENSEN DIE OOK  IETS WILLEN DOEN, MAAR NIET WETEN WAAR ZE MOETEN BEGINNEN?

‘De beste manier is om je aan te sluiten bij een organisatie.  Ik begon door een lokale organisatie te googelen, ging naar een evenement waarbij ik achterin de zaal zat zonder veel te zeggen... En nu ben ik hier! Samenwerken aan hetzelfde doel is niet alleen gemakkelijker, maar geeft ook nog eens een heel goed gevoel.’