Dossier Canadees koolzaad

Bladzijde - 28 november, 2008
Let op: Deze informatie is niet meer actueel. Zie de vernieuwde versie op de Greenpeace website.

De zaak

Superonkruid woekert door gentech koolzaad

De betrokkenen

Aventis, Monsanto, Rhone Pulec

De periode

1995 - nu

De locatie

Canada, Groot-Brittanië


Wat is er gebeurd?

Genetisch gemanipuleerd koolzaad blijkt uiterst gemakkelijk allerlei planten in de omgeving te besmetten met zijn kunstmatige eigenschappen. In Canada kruist gentech-koolzaad met niet-gentech planten die vier kilometer verderop groeien. Verschillende rassen gentech-koolzaad kruisen ook onderling, met als gevolg superonkruiden die bestand zijn tegen meerdere onkruidbestrijdingsmiddelen. In Groot Brittannië blijkt koolzaad te kruisen met wilde plantensoorten waarmee kruising niet eens mogelijk geacht werd.

Hoe het begint…

In Canada worden sinds 1995 verschillende soorten genetisch gemanipuleerd koolzaad geteeld. Deze zijn bestand zijn tegen drie verschillende bestrijdingsmiddelen.

In de landbouw rouleert de teelt van verschillende gewassen, om de grond niet uit te putten. Zo kan er het ene jaar koolzaad op een veld staan, het jaar daarna staat er bijvoorbeeld maïs, tarwe of soja. Zaden van genetisch gemanipuleerd koolzaad dat vorig jaar is gezaaid, blijven achter in de grond. Koolzaad behoudt tot tien jaar zijn kiemkracht, dus in de volgende jaren komt steeds weer een deel van het zaad op. Echter, dan staat het koolzaad tussen een ander gewas en is dan onkruid. Boeren willen dit koolzaad kwijt. Normaal doen ze dat met bestrijdingsmiddelen, maar daartegen is dit gentech gewas nu net bestand. De oplossing? Met andere middelen spuiten die vaak schadelijker zijn voor het milieu dan het bestrijdingsmiddel waartegen het koolzaad bestand is.

En dan?

Koolzaad kruist heel makkelijk uit, zowel op het eigen veld als daarbuiten. Dat geldt ook voor genetisch gemanipuleerd koolzaad, dat kan dus makkelijk uitkruisen met koolzaad van een naburige boer. Dit kan een gangbare of een biologische boer zijn. Of een boer die - een ander soort - gentech koolzaad teelt. Door uitkruising tussen de koolzaadplanten kunnen makkelijk planten ontstaan die resistent zijn tegen beide bestrijdingsmiddelen. Zit er nog een boer in de buurt die de derde variant van de genetisch gemanipuleerde koolzaadplanten teelt, dan krijg je planten die een driedubbele resistentie hebben: superonkruid dus.  In Canada is dit werkelijk gebeurd.

Voor boeren wordt het steeds moeilijker om deze planten te bestrijden. Ze zullen dus steeds meer gaan spuiten, met steeds giftiger middelen. Kortom: de beloofde 'milieuwinst' is volledig tenietgedaan. Evenals het gemak dat de boer was voorspeld.

Niet te beheersen

Uitkruising vindt ook plaats tussen gangbare en biologische koolzaadplanten. In 2000 transporteert Advanta vanuit Canada zaad van gangbaar koolzaad naar Europa. Echter, het zaad blijkt besmet te zijn met zaad van genetisch gemanipuleerd koolzaad. Onderzoek wijst uit dat genetisch gemanipuleerd koolzaad 4 kilometer verderop zijn genen had overgedragen en het gewone koolzaad daarmee besmet had. Onderzoeken tonen aan dat extra resistentiegenen planten in het wild niet zwakker maakt. Omdat het bezitten van de resistentiegenen natuurlijk wél een voordeel is, zullen de planten zich langzaam maar zeker verspreiden.

Een recente ontdekking in Engeland is nog schrikbarender. Tot nu toe nemen onderzoekers aan dat koolzaad alleen kan kruisen met een aantal zeer nauw verwante soorten. Nu blijkt dat koolzaadplanten die op proefvelden groeiden, zich gekruist te hebben met de herik, een plant uit de mosterd-familie. Het aantal wilde plantensoorten dat besmet kan worden met de kunstmatige eigenschappen uit gentech koolzaad, is hiermee flink groter geworden.

Meer informatie

Genetic pollution: A multiplying nightmare.

Seeds of doubt. North American farmers' experiences of GM crops.

Bronnen

1. Spencer, L.J. & Snow, A.A. (2001) Fecundity of transgenic wild-crop hybrids of Cucurbita pepo (Cucurbitaceae): implications for crop-to-wild gene flow. Heredity 86: 694-702.

2. Snow, A.A., Andersen, B. & Bagger Jorgensen, R. (1999) Costs of transgenic herbicide resistance introgressed from Brassica napus into weedy B.napa. Molecular Ecology 8: 605-615.

Onderwerpen