Dossier honing

Bladzijde - 28 november, 2008
Let op: Deze informatie is niet meer actueel. Zie de vernieuwde versie op de Greenpeace website.

De zaak

Honing besmet met genetisch gemanipuleerd stuifmeel

De betrokkenen

Honingbijen

De periode

oktober 2004

De locatie

Nederland, andere landen (niet traceerbaar)


Wat is er gebeurd?
Veel potten honing in Nederlandse supermarkten bevatten genetisch gemanipuleerd stuifmeel. Dit blijkt uit een onderzoek in 2004, in opdracht van Greenpeace en Goede Waar & Co. In vier van de tien potten geteste honing vinden onderzoekers stuifmeel van genetisch gemanipuleerd koolzaad. De onderzochte honing komt zowel uit de Europese Unie als uit landen daarbuiten.

Hoe het begint …
Alle honing bevat stuifmeel. Dit stuifmeel is afkomstig van bloemen, waaruit bijen de nectar zuigen die ze later omzetten in honing. De vermenging van honing met het stuifmeel begint dus al in de bloem: stuifmeel valt in de nectar die later honing wordt. Verder verzamelen bijen zelf ook nog stuifmeel om aan hun larven te voeren, en ook op deze manier raakt het vermengd met de nectar, en dus de honing.

Op een flink aantal plaatsen in de wereld worden genetisch gemanipuleerde gewassen geteeld. In Nederland gebeurt dat alleen op een aantal proefvelden, maar bijvoorbeeld Canada kent enorme velden met genetisch gemanipuleerd koolzaad. De koolzaadbloem is een van de vele soorten bloemen die bijen gebruiken om honing uit te produceren. En als bijen op genetisch gemanipuleerde koolzaadbloemen landen, komt het gentech stuifmeel vanzelf in de honing terecht.
Bij vier van de tien geteste potten blijkt dit het geval te zijn. Volgens de Nederlandse en Europese wetgeving hoeft het bestanddeel genetisch gemanipuleerd stuifmeel in honing niet op het etiket vermeld te worden. Ook biologische honing kan dus genetisch gemanipuleerde bestanddelen bevatten zonder dat iemand het weet.

En dan?
Als er sprake is van genetisch gemanipuleerde producten in een voedingsmiddel zijn producenten normaliter verplicht om dit het op het etiket te vermelden. Dit geldt niet voor honing. Stuifmeel wordt namelijk gezien als diervoer voor de bijen. En omdat het effect van gentech-diervoer niet in producten aantoonbaar is, houdt de Europese Commissie honing (en zuivel, vlees en eieren) buiten de gentech-wetgeving.

Hoewel vee met gentech producten gevoerd kan worden, zijn die bestanddelen niet in zuivel, vlees en eieren terug te vinden. Voor honing verandert het verhaal echter, omdat de genetisch gemanipuleerde bestanddelen in het eindproduct wel aanwezig zijn. Daarom zou honing binnen de bestaande redenering wél in de wetgeving voor etikettering moeten worden opgenomen. In 2002 heeft Greenpeace al een soortgelijk onderzoek naar Canadese honing gedaan in Duitsland; het kwam toen tot een gelijksoortige conclusie.

Risico
De besmetting van de honing is ook een voorbeeld van het risico dat het naast elkaar verbouwen (coëxistentie) van traditionele en gentech-gewassen met zich meebrengt: sporen van het gentech gewas kunnen terecht komen in traditionele en zelfs biologische gewassen. Greenpeace en Goede Waar & Co zien hierin een duidelijke waarschuwing voor de Nederlandse regering. De honingbesmetting in Canada geeft aan dat het in dat enorme land niet gelukt is om gentech-koolzaad en gentechvrij koolzaad gescheiden te houden. Zou het dan in ons kleine landje wel lukken?
 
Meer informatie
Bloemetjes en bijtjes houden zich niet aan gentech afspraken

Onderwerpen