Bladzijde - 2 december, 2008
Kernenergie is een vuile zaak. Tijdens de hele kernenergieketen ontstaan grote hoeveelheden radioactief afval. Dat blijft eeuwenlang gevaarlijk.
Een duiker van Greenpeace onderzoekt de radioactiviteit bij een lozingspijp van de opwerkingsfabriek bij La Hague, Frankrijk.
Radioactief afval is levensgevaarlijk omdat het straling
uitzendt. Straling beschadigt cellen in ons lichaam en maakt ons
ziek. Hoog-radioactieve straling kan zelfs binnen enkele dagen
dodelijk zijn. Ook minieme hoeveelheden van deze straling zijn al
schadelijk. Laag-radioactieve straling kan bijvoorbeeld leiden tot
kanker, botziekten en onvruchtbaarheid. In de hele
kernenergieketen, van uraniumwinning tot afvalverwerking, komt
radioactiviteit vrij. Die verspreidt zich via de lucht en het water
en blijft tot ver in de toekomst gevaarlijk.
Uraniumwinning
Tijdens
het winnen van uranium - de grondstof voor kernenergie - komt
radioactief water in rivieren en meren terecht. Radioactief stof
verspreidt zich via de wind. Omwonenden worden daar ziek van.
Vervolgens moet het uranium in speciale fabrieken geschikt worden
gemaakt voor de kerncentrale. Dat proces kost veel energie en zorgt
voor veel schadelijke CO2-uitstoot.
Afval
In de kernreactor ontstaat
hoogradioactief afval, waaronder plutonium: een stof die in de
natuur niet voorkomt. Plutonium is pas na zo'n 240.000 jaar zijn
gevaarlijke radioactiviteit kwijt. Al die tijd moet het kernafval
goed bewaard en bewaakt blijven. Sommigen menen dat ondergrondse
aardlagen een oplossing zijn. Maar wie zegt dat die aardlagen
zoveel jaren stabiel blijven? Aardbevingen kunnen altijd en overal
optreden. Lekkage is onvermijdelijk. Toekomstige generaties zullen
daarvoor de prijs betalen.
Opwerking
Kernafval wordt vaak niet direct opgeslagen, maar gaat eerst
naar
opwerkingsfabrieken. Die moeten een deel van het afval opnieuw
geschikt maken voor de kernreactor. Maar daarbij daarbij komen
grote hoeveelheden radioactief afval in zee en in de lucht
terecht.