Cookies helpen ons om jou beter over ons werk (en acties) te informeren. Wil je meer informatie?

Uraniumwinning

Bladzijde - 27 november, 2008
De grondstof voor kernenergie is uranium. Uranium is afkomstig uit mijnen. De winning ervan is erg vervuilend. Bovendien zijn de voorraden niet oneindig.

Een uraniummijn in Duitsland.

Uraniumerts wordt gewonnen in mijnen in onder meer Canada, Australië en Kazachstan. Uraniumerts bevat slechts 0,1% bruikbaar uranium. Er zijn dus enorme hoeveelheden erts nodig om aan de wereldwijde vraag - tienduizenden tonnen uranium per jaar - te voldoen.

Snel uitgeput

De voorraden uranium raken snel op. De vraag overstijgt momenteel de productie. Jaarlijks ligt het gebruik van uranium in de kernindustrie bijna twee keer zo hoog als de productie. Als overheden kiezen voor meer kernenergie, dan zal de vraag verder toenemen. De bekende uraniumvoorraden zijn bij het huidige verbruik over 45 tot 80 jaar uitgeput, volgens de inschatting van de OECD Nuclear Energy Agency. Als we alle fossiel gestookte elektriciteitscentrales wereldwijd vervangen door kerncentrales, dan zijn we binnen 3 tot 4 jaar door de uraniumvoorraad heen.

Vervuiling

Een belangrijk probleem van de uraniumwinning is de radioactieve vervuiling. Het grootste gedeelte van het uraniumerts is niet bruikbaar. De mijnwerkers slaan het daarom op in de buurt van de mijnen. Dit erts is giftig en tienduizenden jaren radioactief. De radioactief stof verspreidt zich via de wind. Ook komt tijdens de mijnactiviteiten radioactief water in rivieren en meren terecht. Omwonenden worden daar ziek van.

Meer informatie over uranium (in het Engels) vind je hier.