Tonijn wordt gevangen door middel van de beruchte ringnetten en longlines. Beide vangsttechnieken zijn zeer schadelijk. Afhankelijk van de grootte en vriescapaciteit kunnen schepen enkele weken tot wel enkele jaren op zee blijven, omdat ze op volle zee hun voorraad kunnen overladen en brandstof bijtanken met behulp van transportschepen. Een duurzaam alternatief is de lokale pole&line-techniek, waarbij de opbrengsten ten goede komen van de lokale bevolking.
Ringnetten (purse seine) en FAD's
Met ringnetten worden grote groepen tonijn opgespoord en omsingeld. De ringnetvisserij maakt vaak gebruik van lokvlotten (Fish Agregation Devices - FAD's) om de tonijn aan te trekken. Maar in open zee trekken allerlei diersoorten naar deze vlotten toe en komen zo in de netten terecht. Hierdoor heeft deze visserij veel bijvangst van andere diersoorten, waaronder haaien en schildpadden.
Bovendien sluiten jonge geelvin- en grootoogtonijn zich vaak aan bij de scholen van skipjacktonijn en komen zo ook in de netten terecht. Zo’n 10 procent van de vangst van ringnetten die FADs gebruiken bestaat uit deze ongewenste bijvangst.
Het gigantische volume van de vangsten dankzij de immense netten brengt ook tonijnpopulaties in groot gevaar. De commerciële visindustrie komt met steeds grotere netten en geavanceerde technieken om de laatste tonijn op te sporen. Deze reusachtige vissersschepen kunnen maar liefst 3000 ton vis meenemen in een enkele reis. Dat is meer dan 15 miljoen blikjes tonijn of het gewicht van zo'n 50.000 mensen, evenveel als in het voetbalstadion de Kuip passen.
Long-lines
De vangst van tonijn gebeurt deels ook met longlines, voornamelijk op groot-oog en geelvintonijn. Deze methode gebruikt lange lijnen van wel 90 kilometer lang en met maar liefst 50.000 haken. Deze haken vangen naast tonijn ook zwaardvis, marlijnen, albatrossen, haaien en schildpadden. Ongeveer 35 procent van de longline-vangsten is ongewenste bijvangst van andere soorten, waaronder bedreigde haaien en schildpadden. Bij de haaien worden meestal de vinnen levend afgesneden, waarna ze weer terug in zee worden gegooid om te sterven.
Duurzaam en eerlijke tonijn is mogelijk
Een duurzame manier om op tonijn te vissen is met pole&line. Met deze vangsttechniek wordt vanaf een schip door meerdere vissers met een hengel op tonijn gevist. Dit is de traditionele manier waarop de lokale bevolking tonijn vangt. Voordeel van pole&line is dat de bijvangst van bedreigde dieren en ongewenste soorten kan worden voorkomen.
Bovendien is deze methode zeer geschikt voor lokale gemeenschappen, omdat het inkomsten genereert voor lokale vissers en verwerkers. Dit in tegenstelling door de huidige ringnet- en long-linevisserij van de vloot uit Azië, Verenigde Staten en Europa, waarbij erg weinig van de opbrengsten bij de lokale bevolking terecht komt.
Bekijk het
pole&line-rapport van Greenpeace voor supermarkten.
