Desastreuze Nederlandse schelpdiervisserij in Mauritanië van tafel

zoom

Lokale vissers met een Greenpeace banner in Mauritanië.

In 2005 verbood de Raad van State de kokkelvisserij met zuigkor in de Waddenzee vanwege de enorme schade die dit vistuig aanricht aan de zeebodem en het zeeleven. De kokkelvissers zijn daarom met miljoenen euro's uitgekocht uit de Waddenzee. Eén van deze bedrijven, Lenger Seafoods, lobbyt sindsdien voor toestemming om in Mauritanië met dezelfde vernietigende vangsttechniek grootschalig op venusschelpen te mogen vissen.

Verbazing

Tot grote verbazing van Greenpeace waren de ministeries van LNV, Buitenlandse Zaken en Ontwikkelingssamenwerking bereid dit plan onder het mom van ontwikkelingssamenwerking te helpen financieren en stimuleren*. Sinds begin mei ziet de Nederlandse overheid eindelijk af van deze steun - omdat Mauritanië politiek te instabiel zou zijn. Uit navraag blijkt dat Lenger Seafood nu helemaal afziet van deze activiteit, omdat door het gebrek aan steun de export naar Europa onmogelijk wordt.

Doorbraak

Greenpeace heeft jarenlang samen met de lokale vissers campagne gevoerd om deze schadelijke plannen te stoppen en is daarom erg blij met deze doorbraak. "Dat deze desastreuze visserij van Lenger Seafoods nu in Mauritanië eindelijk van de baan is was onontkoombaar," zegt Farah Obaidullah Campagnerleider Oceanen bij Greenpeace International. De zuigkor is erg destructief doordat het de bodem omploegt en alle planten en dieren die op zijn weg komen doodt of beschadigt. De venusschelpbank heeft daarnaast een belangrijke rol in het ecosysteem onder andere als waterfilteraar en voedselbron voor roggen, haaien en inktvissen."Schadelijke praktijken in Nederland verbieden en vervolgens verplaatsen naar Afrika is een schandelijke zaak. "zegt Obaidullah, "En totaal onverantwoord gezien de crisis van onze zeeën als gevolg van overbevissing."

Hervormingen

Andere vormen van Nederlandse visserij vinden wel nog steeds plaats voor de kust van het Afrikaanse ontwikkelingsland Mauritanië. Nederlandse drijvende visfabrieken, de grootste van Europa, vissen voor de kust van Mauritanië, omdat in Europa niet genoeg vis beschikbaar is voor deze vloot. "Europa heeft een vloot die twee tot drie keer te groot is ten opzichte van de beschikbare vis. In plaats van dit probleem in Europa op te lossen door inkrimping, sturen we de grootste vissersschepen maar naar ontwikkelingslanden om ook daar de zeeën leeg te vissen". Aldus Yvette Osinga, campagneleider Oceanen bij Greenpeace Nederland. "In de komende jaren wordt het Europese Gemeenschappelijke Visserijbeleid hervormd, en daarin moet dit probleem eindelijk aangepakt worden."

* In de vorm van een Publiek Privaat Partnerschap (PPP). Dat zijn projecten die moeten voldoen aan strenge criteria: duurzaamheid, armoedebestrijding voor de lokale bevolking en er mag geen milieuschade ontstaan.

Meer weten? Lees het Greenpeace rapport: Holland Shellfish - strip mining Mauritania's seafloor (2008)

Bekijk hier de video van Greenpeace over Mauretanië en de kokkelvisserij (duur 6:20)