Greenpeace bouwt een muur voor het gebouw van de Europese Visserijraad

Al sinds de jaren tachtig negeert de Visserijraad elk jaar opnieuw wetenschappelijke adviezen en wijst te hoge vangsten toe. De incompetentie van de Europese visserijministers heeft geleid tot een alarmerende afname van de Europese visbestanden. Maar liefst 80 procent van de visbestanden bevindt zich in de gevarenzone, zo blijkt uit onderzoek in opdracht van de Europese Commissie, eerder dit jaar.[1] Greenpeace eist evaluatie en herziening van het besluitvormingsproces en een beleid gericht op herstel en behoud van biodiversiteit.

"De Visserijraad heeft gefaald in het waarborgen van de winstgevendheid van de visserijsector, de bescherming van het leven in zee en behoud van visstanden," zegt Femke Nagel, campagneleider oceanen van Greenpeace Nederland. "Als de Visserijraad een private onderneming zou zijn, dan was de directie al lang ontslagen vanwege nalatigheid." Greenpeace wil dat de milieuministers ingrijpen in het visserijbeleid, voordat het te laat is.

Uit studie in opdracht van de Europese Commissie blijkt dat de Europese visserij een van de minst duurzame en economisch rendabele visserijen ter wereld is.[2] Greenpeace vindt dat de besluitvorming over de visserij in de Europese zeeën transparanter moet worden en onder publiek toezicht moet worden gesteld. Het beleid moet zijn gericht op het herstel en behoud van de biodiversiteit en niet alleen op korte termijn economische belangen, zoals nu gebeurt.

Greenpeace eist dat toekomstige beslissingen de volgende drie punten bevatten: Europese lidstaten moeten zorgen voor een netwerk van zeereservaten. De vangstquota's moeten worden vastgesteld op of onder het wetenschappelijk aanbevolen niveau. Toegestane vangstlimieten  moet in lijn zijn met de standaarden voor het Europese natuurbehoud, en in het bijzonder de regelgeving omtrent beschermde gebieden.

Onderzoek toont aan dat 20 tot 50 procent van de zee zeereservaat moet worden, om het zeeleven en de ecologische processen in stand te kunnen houden. Zeereservaten zijn beschermde gebieden waar geen schadelijke activiteiten plaatsvinden als visserij, zandwinning of olie- en gasboringen. Daarnaast moet voor alle visbestanden in de gevarenzone, de visserijdruk acuut omlaag. Die kan pas weer langzaam worden opgevoerd als herstel van de bestanden plaatsvindt. Femke Nagel: "We moeten nu stoppen met huidige roofbouw op onze Europese zeeën. Alleen met een duurzaam beheer kunnen visbestanden herstellen en kunnen we in de toekomst ook nog genieten van rijke zeeën en vis op ons bord."