Weblog Klaas- 3

Ssssshh!' Ivara, een van de jongens van de Catfish stam, duikt weg achter de palmbladeren die we hebben opgezet als schuilplaats. Een aantal anderen maken een stuk verderop een hoop kabaal, waardoor ze de dieren uit het oerwoud onze kant opdrijven. Ivara heeft een zelfgemaakte boog en slechts één pijl. Tientallen meters verderop staan clangenoten met dergelijke wapens. Sommigen met meer pijlen, anderen met een manchete.

Voorzichtig maak ik me zo klein mogelijk. Ivara wijst me op een reusachtig struisvogelachtig beest dat buiten het bereik van zijn pijl en boog langsloopt. Een prachtig volwassen casuaris, manshoog(!), met een enorme helm en gitzwarte veren. Door mijn verrekijker zie ik de blauwe, oranje en rode kleuren op zijn kop en nek. Deze vogels zijn zo schuw dat je ze normaal gesproken nauwelijks te zien kunt krijgen, maar deze effectieve drijfjacht stelt hierin niet teleur. Ik ben wel blij dat ie buiten schootsafstand is, want ik denk dat ik hier spontaan vegetariër zou worden. Dit is echt veel te mooi om dood te maken. Tegelijkertijd bedenk ik dat het wel wat hypocriet is om wel vlees te eten, maar  geen dier te willen doden. In Nederland hebben we natuurlijk gemakkelijk praten met onze voorverpakte stukjes gehakt die in de verste verte niet meer aan een dier doen denken. Hier in de jungle van Papoea Nieuw Guinea is geen supermarkt om de hoek, of liever gezegd: het bos IS de supermarkt en we zijn momenteel boodschappen aan het doen.

De casuaris verdwijnt in het struikgewas, 'richting Saraga' zegt Ivara hoopvol, die weet dat zijn broer een eindje verderop verborgen zit. Niet veel later verschijnt er een kalkoenachtig beest, dat precies onze kant op loopt. Ivara spant zijn boog, mikt zorgvuldig, wacht het juiste moment af, 'zoeffff'... mis! De vogel vliegt moeizaam maar zeker op en verdwijnt in het gebladerte boven ons hoofd. Ivara springt op om zijn pijl te pakken, maar tegelijkertijd horen we kabaal uit de richting van Saraga. Hij heeft hoorbaar meer succes dan wij en een vreugdekreet verraadt dat Saraga en Tetsi de casuaris te pakken hebben. De jongens fluiten naar elkaar dat de jacht voorbij is. Saraga heeft de volwassen casuaris reeds op zijn schouders. Onderweg terug naar de kano's wordt er gejuicht en gezongen, de jongens zijn duidelijk blij dat het dieet van rijst, bananen en vis weer een dag of twee wordt opgeschort.

Klaas de Jong