Cookies helpen ons om jou beter over ons werk (en acties) te informeren. Wil je meer informatie?

Misdadige praktijken rond sloopschip Sandrien

Bemanning en milieu de dupe

Nieuwsartikel - 7 juni, 2002
Amsterdam, Nederland — Sinds eind 2000 ligt in de Amsterdamse haven het schip de Sandrien. Dit schip is bestemd voor sloop op een van de sloopstranden in India. Schepen worden daar onder zeer erbarmerlijke omstandigheden voor mens en milieu gesloopt.

Sloopschip Sandrien aan de ketting in de Amsterdamse haven, februari 2001

Vanaf december 2001 zitten twintig Indiase bemanningsleden onder slechte omstandigheden op het sloopschip de Sandrien in de Amsterdamse haven. Zij krijgen geen salaris en kunnen niet naar huis. Aan de twintig bemanningsleden is door de eigenaar van de Sandrien een toekomst beloofd terwijl het schip niet zeewaardig is. Ook heeft de eigenaar, een groep scheepshandelaren, geen concrete plannen om het schip uit te laten varen. De bemanningsleden hebben zelfs veel geld moeten betalen om op het schip werkzaam te mogen zijn. Greenpeace vindt het schandalig dat de bemanning de dupe wordt van scheepshandelaren die alleen handelen uit eigen belang: zoveel mogelijk geld verdienen met sloopschepen.

De Sandrien ligt inmiddels ruim anderhalf jaar in de haven van Amsterdam. Het schip werd in eind 2000 aan de ketting gelegd door de scheepvaartinspectie, die oordeelde dat het schip niet zeewaardig was. Alleen na een paar reparaties en onder voorwaarde dat het schip een laatste reis naar het sloopstrand in India zou maken, mocht het schip vertrekken. Rechtstreeks naar het sloopstrand, zonder vracht en onder goede weersomstandigheden. Maar het schip had ook een exportvergunning nodig voor sloop omdat het schip vol zit met asbest en andere gevaarlijke afvalstoffen. Daarom heeft het Ministerie van VROM het schip aan de ketting gelegd met het verzoek aan de eigenaar om een exportvergunning aan te vragen. Een beslissing die Greenpeace vanuit milieuoogpunt ondersteunt.

Greenpeace heeft vanaf het begin contact proberen te leggen met de eigenaren om tot een goede sloopoplossing te komen voor het schip. De eigenaren zijn echter onvindbaar. Brieven worden niet beantwoord. Steeds in andere landen worden kantoortjes opgericht. En communicatie vindt alleen plaats via advocaten.

De vakbond voor scheepslieden, de ITF (International Transport Federation), vertegenwoordigt de belangen van de bemanning. Zij hebben er eind vorig jaar voor gezorgd dat de bemanning terugkon naar India. Maar tot ieders verbazing haalden de eigenaren onder valse voorwendselen een nieuwe bemanning naar de Sandrien. En dat terwijl zij weten dat op dit moment het schip absoluut niet kan vertrekken. Zij moeten het liggeld nog betalen aan de scheepswerf, de benodigde exportvergunningen aanvragen en de noodzakelijke reparaties uitvoeren om het schip weer in de vaart te brengen. Met andere woorden, de eigenaren laten de Sandrien en haar bemanning volledig aan haar lot over.

Greenpeace wil graag met de vakbond voor scheepslieden ITF er internationaal voor zorgen dat er strengere regels komen om te voorkomen dat zowel het milieu in Azië als bemanningen de dupe worden van wanpraktijken van dit soort scheepseigenaren. De Sandrien maakt duidelijk dat er meer doorzichtigheid nodig is in de internationale scheepvaart waarbij de verantwoordelijken kunnen worden aangesproken op hun daden.