Bladzijde - 7 oktober, 2009
De rubberboten worden te water gelaten zodra er een vissersschip gespot is.
'Als de walvisjagers hun harpoenen richten, varen we met onze
rubberboten voor de enorme Japanse schepen langs. De
waterinstallatie achterop onze bootjes spuit een straal van wel
tien meter de lucht in. Zo kunnen de jagers de walvissen slechter
zien.'
- Rubberbootbestuurder Jetske Nagtglas, februari 2008
Klein maar fijn
Onze rubberboten zijn onmisbaar bij veel acties op zee.
Greenpeace gebruikt de snelle, wendbare bootjes al sinds 1975. We
verrasten toen Russische walvisjagers voor de kust van Californië.
De Russen waren woedend en schoten een harpoen vlak over de hoofden
van de actievoerders. Onze beelden daarvan schokten de wereld. Een
jaar later dook Greenpeace weer op en onmiddellijk stopten de
Russen met jagen.
Billy Greene
Onze rubberboten krijgen vaak bijnamen. Ontroerend is het
verhaal achter de rubberboot Billy G. Billy Greene was een
veelbelovende filmmaker die op jonge leeftijd het slachtoffer werd
van een roofmoord. Hij bewonderde Greenpeace en daarom wilde zijn
moeder ons de beste rubberboot ooit schenken. Het is een stoere,
snelle rubberboot met een krachtige motor die ons nog steeds helpt
om bij Antarctica de walvissen te beschermen: de Billy G.
Gemangeld
Rubberboten hebben flink te lijden van de acties. Uren varen ze
tussen walvis en harpoen, soms worden ze gemangeld tussen schepen
of gooien boze bemanningsleden vaten afval op de bootjes. Zo leek
het er in 2006 op dat onze snelste rubberboot, de RI-28, voorgoed
op het droge moest blijven. Maar onze donateurs kwamen massaal in
actie. Zij brachten genoeg geld bijeen om de RI-28 te laten
repareren én te moderniseren.